ต้นไผ่

 ชื่อวิทยาศาสตร์ :   Bambusa sp

ชื่อสามัญ :    Bamboo
วงศ์ :    GRAMINEAE/POACEAE
ชื่ออื่น  :   -

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

       ลำต้น ไม้ยืนต้น ขึ้นเป็นกอหนาแน่น มีขนาดเล็กถึงใหญ่ สูง 3-10 เมตร ลำต้นแตกเป็นพุ่มกอ มีประมาณ 20-25 ต้น ลำต้นเป็นข้อปล้อง ข้างในกลวง ผิวเกลี้ยงเป้นมันแข็ง สีเขียวหรือเหลืองแถบเขียว แตกต่างกันไปตามสายพันธุ์

       ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอดหรือข้อปล้อง

      ผล มีลักษณะคล้ายเมล็ดข้าวสาร

       ใบเป็นใบเดี่ยวยาวแคบคล้ายรูปหอก ขอบใบเรียบสีเขียว มีขนอ่อนๆทั่วผิวใบ ออกเป็นแผงตามปลายกิ่ง

ประโยชน์ของไผ่

     ไผ่ที่นิยมนำมาทำอาหารได้แก่ ไผ่ตง ไผ่หวาน (หน่อไม้ไผ่หวาน) ไผ่รวก แต่หน่อไม้ทุกชนิดมีแคลเซียมออกซาเลตสูง จึงไม่เหมาะกับผู้ป่วยที่เป็นโรคตับแข็ง นิ่ว โรคไต และโรคผิวหนัง นอกจากทำอาหารได้แล้ว ส่วนต่างๆของลำต้นยังใช้ประโยชน์ได้มากมาย เช่น ทำเครื่องจักสาน ลำต้นใช้ทำข้าวหลาม หรือกระบอกใส่น้ำ กระบอกบรรจุน้ำมันเป็นตะเกียง ทำก้านธูป ดอกไม้ไฟ พลุ ตะไล ไฟพะเนียง สร้างบ้านเรือน สะพาน แคร่ เครื่องมือทางการเกษตร ไม้คาน อุปกรณ์ของใช้ในครัวเรือน ของประดับตกแต่งบ้าน และเครื่องดนตรีบางชนิด เช่น ขลุ่ย อังกะลุง เป็นต้น ในสมัยโบราณไม้ไผ่เหลาเกลาให้คนยังใช้เป็นมีดตัดสายสะดือเด็กเกิดใหม่อีกด้วย